Putkırıcı Ertuğrul putperest Rehn’e karşı

Canı oldukça sıkkın görülüyor. Son derece keyifsiz, huzursuz, dahası rahatsız bir hali var.

Tez elden atlatır inşallah, diyeceğim, ama, pek atlatacak gibi görünmüyor!

NTV’de, “dedikodu” yazılarına yapılan eleştirilere cevap verirken müthiş gergindi.

“1 Mayıs’ta polisin ölçüsüz saldırısı gibi bana da burada ölçüsüz bir saldırı var.” diyebilecek kadar da ölçüyü şaşırmıştı.

Ne yalan söyleyeyim, içim burkuldu!

Hele, kendisiyle alay edenleri söz konusu ederken yüzünü bir ekşitti ki, maazallah, yüzü ilelebet öyle kalacak sandım.

Kendisini kasmasa, 28 Şubat sürecinde olduğu gibi biraz rahat bıraksa, hiç kuşkusuz bu kadar gerilmezdi.

Mesela, yargının bağımsızlığı gibi lafazanlıklarla Ak Parti’nin kapatılmasını canı gönülden istediğini maskelemek yerine, “Her şey hukuktan ibaret değil…” sözünü yineleyebilse veya üslubunu eleştirdiği Başbakana, “Beni korkutuyor” yollu çekinik tepki koyacağına, eski günlerdeki gibi, “Muhtar bile olamaz” manşetleriyle aslanlar gibi kükreyebilse acayip rahatlayacak ama, nerdeee!..

Olmuyor, yapamıyor işte!

Ah şu konjonktürün gözü kör olsun! Başka ne diyeyim.

Ergenekon mevzuunda “gık”ını çıkarmaması üzerine, “Önce bir iddianameyi görelim!..” derken, gerginliği had safhaya varmıştı.

Akılcağızına, iddianame şöyle dursun, ortada fol yok yumurta yokken, Konya’ya hasta bir çocuğun testisleri üzerinden “türban faciası” üretme gayreti, şehirlerarası otobüs molasında namaz kılan bir yolcunun üzerinden “aha da laiklik elden gitti” yollu feryadı gelmiştir mutlaka.

Saygın bir din adamının evine gösterilen tecessüsün binde birini, Ümraniye çöplüğünde bulunan cephanelikten esirgemenin, iddianame merakıyla açıklanamayacağı aklına hiç gelmez olur mu?

Elbette gelir.

Gelince de, o kahrolası gerginlik kaçınılmaz olur.

Kıvraklığını, “Beni izleyen yılanın bile beli kırılır…” şeklinde açıklamasına bakıp da, her bir şeyi “gevşekliğe” vurup sinirlenmeyeceğini sanmayın.

Nihayetinde o da bir insan evladı. Nasıl gerilmesin?!

Her şeyden evvel bu ‘maç’ çok uzadı.

Üstelik hangi pozisyona oynayabileceğini kestirebilecek kadar net bir skor yok ortada.

Kapatma davası sonucunda kim kazanacak, kim kaybedecek henüz muamma.
Devamı »

Hürriyet’de “hürriyet” olmadığını yine Taha Kıvanç belgelemiş, emellerine ulaştıklarında en keskin Atatürk muhalifi olacak olan bu doğan grubu, bu; aramızda ki irlandalılar daha çook bela olacaklar bu milletin başına..

Hürriyet Atatürk’ü de sansürlemiş (14 05 2008′DE YALANLANDI)

Evde internetten okuduğum Hadi Uluengin’in Gülen Cemaati’ne ait okullarla ilgili o çok hoş ‘Zil nasıl çalıyor?’ başlıklı yazısını bir daha -bu defa basılı nüshadan- okumaya kalktığımda bir şaşırdım, bir şaşırdım. Ünlü pop sosyolog yönetiminde çıkan Hürriyet söz konusu olduğu için hiç şaşırmamam gerekirdi aslında. Özellikle de, kovulan popüler yazarı “Yazılarımı sansürlediler” iddiasını mahkemeye sunmuşken…

Hürriyet’te bir zamanlar Emin Çölaşan için çalışan makas, o gidince dikkatini Hadi Uluengin’e çevirmiş demek ki…

Çölaşan’ın 1 Aralık 1999 tarihinde çıkan ‘Enerji’ başlıklı yazısı içindeki Mesut Yılmaz’ı çağrıştıran bölümler ayıklanarak yayımlanmıştı biliyorsunuz. Kayıtlara geçsin diye tarihiyle kaydediyorum: Hadi Uluengin’in 7 Mayıs 2008 tarihli yazısı da, içinde Mustafa Kemal ve Türk bayrağı geçen paragrafı bütünüyle atılarak, başka paragraflar da kuşa çevrilerek internete konuldu.
Devamı »

Ertuğrul Bey’i niçin davet etmediniz?

Sayın Başbakan gazetecilerle bir evde toplanıp memleket meseleleri üzerine muhabbet etmek istiyorsa mutlaka onu da çağırsın.

Öyle ayrım gayrım yapmasın.

Sabah’tan Ergun Babahan, Mehmet Barlas, Nazlı Ilıcak, Doğan Grubu’ndan Taha Akyol, Hasan Cemal, Cengiz Çandar, Star’dan Musatafa Karaalioğlu var ama Ertuğrul Özkök yok.

Oldu mu şimdi?

“Makul akıl insanı” bak ne kadar kırılmış:

Davet edilmemesini, lafın belini biraz kırsa da, nihayetinde, “belli bir öfkeyi ve kızgınlığı yansıtan bir motif”e bağlamış.

Daha beteri, “anti-demokratik” ve “çoğunlukçuluk” zihniyetinin tezahürüdür bu, demeye getirmiş.

Bu arada, her siyasetçinin, istediği gazetecilerle konuşma özgürlüğü olduğunu ifade etmeyi de ihmal etmemiş tabii.

Böyle hakikatli, böyle güzel bir insan Ertuğrul Özkök.

“Sakın bunu bir sitem yazısı olarak algılamayın.” demesine bakmayın siz; fena halde kırıldığı besbelli.

Alışkın olduğu bir şey olsa hadi neyse; lakin yıllar yılı, “Telefonum çaldı, arayan başbakandı…” şeklinde lakırdılar eden bir insan evladı için gerçekten de hazmedilir bir şey değil bu.
Devamı »

Neredeyse yirmi yıldır okuduğum, allame saydığım Engin Ardıç yeni lider arayışlarını irdelemiş, HULUÇ’un bir lider pırtlatma girişiminnde ifşa edildiği yazıyı alıntıladım, buyrun, valla ben çok tad aldım, afiyet olsun..

Gökten zembille

İktidardan nefret eden ama bir o kadar muhalefetten de yaka silken bazı gazeteciler, “yeni bir parti, yeni bir lider” arayışına girdiler.
Fakat gazete köşesinden memleket yönetilemediği gibi, kâğıt üzerinde muhalefet de yaratılamıyor.
Üstelik bu yeni parti, yeni başkanıyla, yalnız muhalefet bayrağını hemen eline almakla kalmayacak, ilk fırsatta iktidara da gelecekmiş!
Fakat bir yandan bunu söylüyorlar, bir yandan “ufukta böyle bir ışığın, böyle bir gelişmenin görünmediğini” de kabul ediyorlar! Bu hazin çelişki, aklı başında olanlarında burukluk yaratıyor; utanma duygusundan hepten yoksun olanlar da pişmiş kelle gibi sırıtıyorlar…
TÜSİAD başkanı Sayın Arzuhan Yalçındağ’ı bu partinin başında görmek isteyenler çıktı. (Satır arası: “Babana söyle de beni buradan kurtarsın.” )
Devamı »

“Yargısal darbe başladı… Huşu içinde mahkemenin vereceği kararı bekleyelim öyle mi? Gerilemek darbeyi hızlandırır… Bu kazığı çıkarmanın yolu giyotine boynunu uzatmak değil…”

Hasan Cemal/Milliyet

‘Yargısal darbe’ süreci maalesef başladı Allah Türkiye’ye kolaylık versin!

Lafı hiç uzatmak, eğip bükmek istemiyorum. Türkiye’de gerçek demokrasi ve hukukun üstünlüğünü gölgeleyen bir eşiğe gelip takıldık.
Bir başka deyişle:
Anayasa Mahkemesi’nin AKP’yi kapatma davasıyla birlikte yargısal darbe süreci başlamış durumda.
Ne yazık ki öyle.
Allah Türkiye’ye kolaylık versin!
Kim bilir kaç kez yazdım.
Bir defa daha altını çiziyorum:
Böyle bir süreci -2002 yılı sonundan beri uğraşarak- başlatanlar, siyasal ve ekonomik istikrar açısından Türkiye’ye çok büyük kötülük yaptılar.
Bu süreç, Türkiye’nin Avrupa Birliği’yle ilişkilerini zehirleyecektir.
Bu süreç, siyasal istikrarı altüst edecek tohumları içinde taşıyor.
Bu süreç, bir zamanların bölünmüş siyaset sahnesiyle güçsüz koalisyonlar dönemini açabilecek ve Türkiye’ye yeniden kayıp yıllar yaşatabilecek tüm riskleri içeriyor.
Bu süreç, Güneydoğu’da yangını 1990′lardaki gibi parlatacak ve ‘Kürt sorunu’nu iyice içinden çıkılmaz hale getirecek tehlikeleri de barındırıyor
Devamı »

Perihan Mağden, Anayasa Mahkemesi’nin aldığı karar sonrası, şimdiye kadar yazdığı en sert yazılardan birini kaleme aldı: “Dinciyle yaşarım kemalistle asla…”

Perihan Mağden/Radikal

Oybirliğiyle kanuni hukuksuzluk ihtimali

Cebime 14:42′de düşen mesaj “Anayasa Mahkemesi Heyeti, AKP’nin kapatılması istemiyle açılan davayı OYBİRLİĞİYLE kabul etti. Abdullah Gül’e ilişkin kabul kararı ise, oy çokluğuyla alındı,” diyor.

Yani: Cumhurbaşkanı’nın mahkemelenmesi/cezalandırılmasıyla ilgili bir-iki kişinin itirazı olmuş ki, OY ÇOKLUĞUNA düşmüşler.
İktidardaki AK Parti’nin kapatılmasına ‘bakılması’ hususunda AliKıranYargıKesenler HEM FİKİRLER. Hep fikirler. AYNI fikirdeler.
Devamı »