Saate bakmaksızın, kapısını çalabileceği, bir dostu olmalı insanın… Nereden çıktı bu saatte dememeli…
Bir gece, telaşla yataktan fırladığın da; Gözünün dilini bilmeli; Dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı…
Arka bahçede varlığını sezdirmeden, müte-madiyen, dikilen vefalı bir ağaç köklenmeli hayatın da;
Sen, her daim onun orada olduğunu, hissetmelisin; İhtiyaç duyduğun da gidip, müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin…

Devamı