Tam bir gün sürmüştü, o hatırlamak bile istemediğim akşam saatlerinden, ertesi gün akşama kadar neredeyse 24 saat acıdan acıya atlayarak kıvranmıştım.

Durumu mu unutmak için her yolu denemiş, bunu düşünmemeye çalışmıştım, kendimi tv ye internete vermiş ama sonuç alamamıştım, 1o,15 dakikada bir hafızamı canlandıran sancılarla, aynı seronomilerle yine aynı sıkıntılara gark oluyordum, belki faydası olur diye bu kez kendimi yemeğe vermiş, elime geçen her şeyi, özellikle sindirimi zor şeyleri atıştırmışdım, ama banamısın bile dememişti, ızdırabım.

Bir ara aklıma mukayyet olamayacağımı doktora gitmem gerektiğini bile düşünmüştüm, hayır daha önceki deneyimlerimde de bu tür sıkıntılar çekmiştim ama hiç biri bana bu kadar koymamıştı, sanki içimde, kızıl rengi, acı nehirleri akıyordu.

Ben ki acı uzmanı olarak iso9001 kalite belgesine sahibim, buna hazırlıklı olmam gerekirdi, ama bu öyle coşkun bir akıntıydı ki takatimi kesiyordu, hatta ertesi güne çıkamayacağımı düşünerek, yapmayı isteyip de yapamadığım şeyleri yapmalıyım son anlarımı iyi geçirmeliyim diye bile ,düşünmüştüm.

Salt acı olsa gene iyi, midemde hisstettiğim krampların yanı sıra, müthiş bir sıkıntı ve bedbinlik veren bir ruh haline neden olan bir şişkinlikte vardı, sonra yavaş yavaş seronomilerde, kramplarda azaldı, git gide normalleşmeye o akşam yemeğinden önceki halime dönmeye başladım.

Son kez tuvalete gittiÄŸimde de seronomi aynıydı, kramplar, kıvrana kıvrana gelen bir rahatlama, o son seansdan sonra iyice rahatladım bir saat içinde de tam normale döndüm, aÅŸağı yukarı bir güne yakın süreyi tuvalette geçirmiÅŸtim, o akÅŸam yemeÄŸinde yediÄŸim lahmacunlar bana dokunmuÅŸ, ishal olmama neden olmuÅŸtu, içimden nehirler akıyordu…

Siz siz olun tanımadığınız kiÅŸilerden gıda maddesi, hele hele lahmacun kesinlikle almayın, o günden beri ben öyle yapıyorum…

Yazı Bilgileri