Birisi gelir, taa bahçe kapısından (nizamiyeden) YÖK başkanını sorar ve içeri girmek ister…
Güvenlik mensupları engeller doğal olarak…
O, bir oraya bir buraya rol kesercesine yürür ve sonra kaçar oradan.İleride beklediği söylenilen bir arabaya biner ve yakalanmaya gider…
Bunun adı -Allah korusun- “Erdoğan Teziç’e suikast girişimi” olur…
Devamında “haberi” aldığı saniyede Ağar, basın toplantısını bile koşarak terk eder…
Meclisteki oylamaların seyri değişir…
Televizyonlar, gazeteler abarta abarta bir şeyleri yayınlayıp durur…
Etkililerin ve güçlülerin kucağına oturmayı alışkanlık haline getirmiş bazı köşe yazarları ise görevlerini ifa ederler…

Binisi gelir, ısrarla Sayın Başbakan’ı sorar; görmek istediğini belirtir ve Başbakan’ın odasına girmek ister…
Güvenlik görevlileri engeller…
Israr eder, zorlar…
Başbakan’ın şehitler için söylediklerini beğenmediğini ifade eder.
Şehitleri savunan bu zat sarhoştur aynı zamanda…
Güvenlikten sorumlu olanlar müsaade etmezler tabii…
O birisi, çeker silahını iki el ateş eder…
Bunun adı “Ak Parti’nin eski genel merkezi önünde silah sıkıldı” olur…
Ne birileri haberi duyunca apar-topar dışarı koşar, ne siyaset dünyasının umurundadır…
Köşe yazarları duymaz bile…
Çoğu gazeteler sağır kalır…
Televizyonlar kör…

Oysa çok belli ki, önceki düzmece bir olaydır; ikincisi şartlanmış bir beyinin harekete geçişi…
İşte ben, “Derin” denilen belirsiz seviyeyi tam buralarda arıyorum…

ARİF BİLGİN 15 06 2007

Dördüncü Kuvvet Medya